Nýlífsöld
Eftir lok miðlífsaldar, og þar með risaeðlutímanum að mestu leyti, upphófst nýlífsöld (e. Cenozoic Era). Það tímabil, sem stóð frá því fyrir um 66 milljónum ára og fram á okkar daga, er líka þekkt sem tímabil spendýra, og á fyrri hluta nýlífsaldar komu fram mörg risaspendýr, áþekk dýrum sem við þekkjum í dag en miklu stærri.
Nýlífsöld skiptist í þrennt:
- Palógen, eða forna tímabilið, sem hófst fyrir 65,5 milljónum ára og lauk fyrir 23,03 milljónum ára. Upphaf þess af markast af fjöldaútdauða jurta og dýra, þar á meðal risaeðlanna. Með þeim fjöldaútdauða sem markaði lok krítartímans fóru spendýr að þróast í stærri og ríkjandi tegundir, og fuglar að líkjast nútímafuglum. Loftslag kólnaði.
Paleógen skiptist í paleósen, eósen og ólígósen. - Neógen sem hófst fyrir 23,03 ± 0,05 milljón árum og lauk fyrir 2,588 milljón árum. Á þessum tíma þróuðust spendýr og fuglar enn frekar yfir í tegundir sem líkjast þeim sem við þekkjum í dag. Fyrstu aparnir af mannætt litu dagsins ljós í Afríku. Loftslag hélt áfram að kólna töluvert þegar leið á þetta tímabil.
Neógen skiptist í tvö tímabil: míósen og plíósen. Talið er að Ísland hafi orðið til sem eyja í upphafi míósen. - Kvarter sem hófst fyrir 2,588 ± 0,005 milljón árum og stendur enn yfir. Kvartertímabilið skiptist í tvö tímabil: Pleistósen (tímabil síðustu ísalda) og Hólósen (nútímann). Sumir hafa stungið upp á þriðja tímabilinu: Mannskepnutímabilinu á eftir Hólósentímabilinu, til að leggja áherslu á áhrif mannskepnunnar á umhverfi og loftslag á jörðinni.